რატომ ვაპროექტებთ არქიტექტურას კოდის წერამდე

სტუდიების უმეტესობა ტექნიკური დავალების მიღებისთანავე კოდის წერას იწყებს. ჩვენ — არა.

სანამ კოდის პირველ ხაზს დავწერთ, სამ კითხვას ვპასუხობთ:

1. რა არის სისტემის საზღვრები? ყველა პროდუქტი გარე სერვისებთან მუშაობს — გადახდის სისტემები, CRM-ები, ელფოსტის პროვაიდერები, API-ები. საზღვარს ჯერ ვხაზავთ: რა არის ჩვენი, რა — მათი და სად ხვდებიან ერთმანეთს?

2. როგორია მონაცემთა მოდელი? თუ მონაცემთა მოდელი სწორია, დანარჩენი თავისით მოჰყვება. თუ არასწორია, ექვსი თვე საკუთარ მონაცემთა ბაზას შეებრძოლებით. ჩვენ ჯერ ვხაზავთ ერთეულებს, მათ შორის კავშირებს და წვდომის სქემებს, და მხოლოდ შემდეგ ვარჩევთ ფრეიმვორქს.

3. როგორია გაშვების ტოპოლოგია? Vercel-ზე გაშვებული Next.js აპლიკაცია განსხვავდება Railway-ზე გაშვებული Python სერვისისგან, ის კი — Web Store-ში განთავსებული Chrome-ის გაფართოებისგან. არქიტექტურას გაშვების გარემო აყალიბებს და არა პირიქით.

კოდის წერას AI მხოლოდ მაშინ იწყებს, როცა სამივე პასუხი ნათელია. და როცა იწყებს, სწრაფად წერს — რადგან შეზღუდვები სწორია.

სწორედ ამას ვგულისხმობთ, როცა ვამბობთ: „ჩვენ ვაპროექტებთ. AI აშენებს.“ არქიტექტურა ადამიანის ნამუშევარია. კოდის წერას AI აჩქარებს. შედეგი კი სისტემაა, რომელიც ექვს თვეში გადაწერას არ საჭიროებს.